BİR KARDEŞİ GİBİ UĞURLADI
-İSTANBUL-
10 Haziran 2025, Manisa’da takvim durdu.
Saatler ağırlaştı, rüzgâr sesini kesti.
Manisa Büyükşehir Belediye Başkanı Ferdi Zeyrek’in ardından bir şehir değil, bir ülke sustu.
Türk bayrağı ve Manisaspor bayrağıyla donatılmış cenaze aracı, sabah saatlerinde Manisa Büyükşehir Belediyesi önüne geldiğinde binlerce insan aynı sessizlikle buluştu. O araçta sadece bir belediye başkanı değil, halkın gönlünde yer etmiş bir yoldaş, bir evlat, bir hayal taşınıyordu. Binanın önünde ailesi, çalışma arkadaşları ve sevenleriyle birlikte CHP Genel Başkanı Özgür Özel de vardı. O artık bir lider değil, memleketlisini kaybetmiş bir kardeşti.
Zeyrek’in ardından tutulan saf, siyasi aidiyetlerden sıyrılmış bir vefa anıtı gibiydi.
Manisa Valisi Vahdettin Özkan, CHP Grup Başkanvekili Ali Mahir Başarır, İYİ Parti Grup Başkanvekili Turhan Çömez, AKP Genel Sekreteri Eyyüp Kadir İnan, DEM Parti Eş Genel Başkanı Tuncer Bakırhan ve CHP’nin eski lideri Kemal Kılıçdaroğlu…
Hatuniye Camii’nde helallik alındı, ardından Cumhuriyet Meydanı’nda büyük bir kalabalıkla cenaze namazı kılındı. Fakat günün en unutulmaz anı, Çatal Mezarlığı’nda yaşandı.
Ferdi Zeyrek, doğup büyüdüğü şehrin toprağına uğurlanırken mezarının başında bir çift el uzandı.
O eller, sadece toprak taşımıyordu.
O eller, birlikte kurulan hayalleri, birlikte yaşanan yılları ve geride kalan yürek burkuntusunu taşıyordu.
CHP Genel Başkanı Özgür Özel, yoldaşı Zeyrek’in tabutunu elleriyle mezara indirdi, bir kardeşi gibi.
Siyasetin tüm ünvanlarını, tüm mesafelerini bir kenara bırakarak…
O an yalnızca Manisa’nın değil, tüm Türkiye’nin gözleri doldu.
Zeyrek’in defni, sıradan bir tören değil, insani bir bağlılığın en içten ifadesiydi.
Bu bir cenaze değil, bir inanç zincirinin, bir dostluğun sessiz yeminiydi.
“Biz buradayız” diyordu Özgür Özel’in gözleri.
Ferdi Zeyrek, belediyecilik anlayışıyla değil sadece, insani duruşuyla hafızalara kazındı.
İyi bir başkan, çalışkan bir yönetici olduğu kadar; mütevazı, sevecen ve adil bir dosttu.
Ardından kimse makamla, mevki ile vedalaşmadı.
Herkes bir yürekle helalleşti.
Bugün Manisa’nın yollarında yürürken gölgesi eksik ama izi silinmemiş bir adamın varlığını hissedeceğiz.
Her yapılan parkta, her açılan sokakta, her çözülen dertte bir “Ferdi Zeyrek izi” olacak.
Ama asıl iz, toprağın değil, kalplerin içinde kaldı.
Çünkü Ferdi Başkan, bir kentin hafızasına değil sadece; vicdanına yazıldı.
Toprağın yumuşak, yolun ışık olsun, Ferdi Zeyrek.
Sen bu dünyadan bir iz gibi geçmedin.
Sen bu memlekete umut gibi dokundun.
